Ik wilde na de middelbare school aanvankelijk het leger in, als Kort Verband Vrijwilliger bij de Luchtmacht.
Mijn vader vond het geweldig.
Ondanks mijn gebrek aan lengte en spierballen overleefde ik de eerste selectiedag in Gilze-Rijen, die met 150 man begon.
En de tweede.
Op de derde dag waren we nog met zes man over.
Alleen nog een gesprek met de psycholoog.
“Werk je liever met een groep of alleen?”
“Alleen natuurlijk, dan ben ik zelf verantwoordelijk voor mijn fouten.”
Ik kon gaan.
“Gelukkig maar”, zei mijn moeder toen ik thuiskwam. “Ik vond het altijd al een slecht een idee.”
