Beste Rotterdammers,
Gisteren zat ik met mijn oud-collega Leo M. te lunchen bij ‘Badmeester Keimpe’ aan het Slotermeer in Balk.
Het was op een paar honderd meter afstand van camping Marswâl en dat bracht me in een weemoedige stemming. Ik bracht er als kind een paar schitterende zomervakanties door, waarin het zaadje werd geplant voor een ‘emigratie’, in 1997, uit de Rotterdamse regio naar Friesland.
Leo en ik nemen altijd de wereld in het algemeen en Nederland in het bijzonder door als we elkaar treffen en zo kwamen we te spreken over Rotterdam.
Wat Rotterdam in de loop der jaren niet voor z’n kiezen heeft gehad, is gewoon niet normaal.
Al pratend kwamen we tot een aardig lijstje.
(Advertentie)
De pestepidemieën in de 14e tot en met de 17e eeuw…
De Tachtigjarige Oorlog van 1578 tot 1648, waarbij de stad werd belegerd en geplunderd…
De bezetting door de Franse Troepen tussen 1795 en 1813 na de Bataafse Revolutie, met economische uitbuiting en verarming in de hele stad…
De cholera-epidemieën van 1832, 1849 en 1866 en de pokken-epidemie van 1893/1894 die duizenden Rotterdammers het leven kostten…
De handelsblokkades tijdens de Eerste Wereldoorlog van 1914 tot 1918 en de uitbraak van de Spaanse Griep die daar direct op volgde…
(Advertentie)
De Grote Depressie in de jaren ’30 van de vorige eeuw die de Rotterdamse haven (en de havenarbeiders) bovenmatig trof, net als de oliecrisis van 1973…
De Tweede Wereldoorlog natuurlijk, waarbij het bombardement van 14 mei 1940 met ruim 900 doden leidde tot de capitulatie van Nederland…
In de sfeer van ongelukken hadden we de brand in de Koningskerk van 17 oktober 1965, waarbij de kerk volledig verwoest werd, de treinramp bij Schiedam van 4 mei 1976 met 24 doden…
En dan waren we vast nog wel het een en ander vergeten.
Nu zijn Leo en ik positief ingestelde gasten, dus als wij zo’n gesprek hebben, willen we nooit in mineur eindigen.
(Advertentie)
Je moet elkaar niet de put inpraten, nietwaar.
Dus zochten we naar positieve dingen die Rotterdam waren overkomen sinds onze vorige lunch in Friesland.
Dat was niet zo moeilijk.
Er is een ramp ten einde gekomen en er is een nóg grotere ramp voorkomen.
Ahmed Aboutaleb is eindelijk opgepleurd en hij is níet opgevolgd door Hugo de Jonge.
Terwijl we het lachend uitspraken, ging de zon boven het Slotermeer nóg een stukje feller schijnen.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Ter herinnering aan een grote Rotterdammer.
PS2. Alles kan kapot, ook camping Marswâl.
