Beste Pieter,
Jij bent al veel genoemd.
Meestal ging het dan om diagnoses in het autistisch spectrum.
Maar wat je maandag bij ‘Bar Laat’ overkwam, was volgens mij nieuw voor je.
‘Pyromaan’.
Zo noemde journalist Stefan de Vries je, omdat je niet akkoord ging met zogenaamde ‘eurobonds’ voor de gedeeltelijke financiering van de herbewapening van de EU-landen.
Dat had hij tóch maar gedurfd!
Ik kende die Stefan de Vries eigenlijk vooral als correspondent van BNR, een verlinkst omroepje dat met een gemiddelde luisterdichtheid van 0,7 procent een marginale rol speelt in het Nederlandse media-landschap.
Nu weten we dat BNR (denk aan podcasts van Jaap Jansen, A.J. Boekestijn en Rob de Wijk) zich met graagte laat sponsoren door en dus His Master’s Voice speelt voor de EU.
Maar die Stefan de Vries…?
Om mensen beter te leren kennen, moet je kijken naar wat ze over zichzelf zeggen.
(Advertentie)
Dit schrijft Stefan de Vries over Stefan de Vries:
“Ik ben Stefan de Vries [*1970] en dit is mijn officiële site, met nieuws, artikelen, reportages en achtergronden over Frankrijk en Europa. Van 1998-2020 woonde ik in Parijs waar ik freelance journalist en correspondent was voor o.a. RTL Nieuws, BNR Nieuwsradio, VRT en BBC Radio. Nu ben ik gevestigd in Amsterdam en werk ik als freelance journalist voor o.a BNR, Les Echos, Monocle en BFMTV. Van daaruit reis ik door heel Europa om verslag te doen van het wel en wee van de Europese Unie en de Europeanen.
In de Franse media ben ik regelmatig de hofnar. Ik schuif regelmatig aan bij de talkshow 28 Minutes op de Europese zender Arte, bij de radiozenders France Info, France Culture, France Inter, Europe1 en RTL en in Nederland bij de late-night-talkshows als Beau, Jinek, Humberto en Bar Laat. Sinds de lancering van de nieuwszender France 24 in december 2006, was ik daar twaalf jaar lang bijna wekelijks te zien als commentator van de Franse en Europese politiek.
Tussen 2015 en 2017 was ik iedere maand het ‘Europese Oog’ van het programma Avenue de l’Europe op France 3. Eerder was ik correspondent voor de dagbladen Het Financieele Dagblad en De Pers, voor Eén Vandaag (Nederland 1), Radio 1 (KRO & EO) en Adformatie. Sinds februari 2021 ben ik opnieuw Europa Correspondent voor BNR Nieuwsradio.
Samen met Roel Wolbrink schreef ik Het Blauwe Boekje. In mei 2018 verscheen alweer de tiende druk van deze succesvolle stijlgids waarvan inmiddels zo’n 75.000 exemplaren over de toonbank gingen. Voor andere boeken zie hier. Op dit moment werk ik aan een groot boek over de toekomst van Europa, dat in de herfst van 2025 zal verschijnen bij De Arbeiderspers. Bent u uitgever en heeft u een project voor een boek dat u aan mij wenst voor te stellen, dan kunt u dat bespreken met mijn literair agent Lolies van Grunsven in Amsterdam.
Met mijn internationale ervaring, brede kennis en onconventionele aanpak ben ik een graag geziene (althans, een regelmatig uitgenodigde) spreker op congressen, presentaties en debatten. Naast voordrachten over politiek, Europa, media, etiquette, eten en drinken, ben ik ook beschikbaar voor lezingen en cursussen op het gebied van omgangsvormen in het internationale zakenleven, creativiteit, kunst en schoonheid. Daarnaast geef ik regelmatig mediatrainingen aan mensen die te maken hebben met journalisten. Ook ben ik regelmatig moderator en dagvoorzitter. Boekingen via Sprekershuys of De Spreker.
Na een (voor een schrijver desastreuze) relatief onbezorgde jeugd in Zeeland, studeerde ik Rechten aan de Universiteit van Amsterdam. In het meest recente fin de siècle, na een carrière in Nederland als kopijschrijver, vroeg ik culinair en cultureel asiel aan in Parijs. Daar werkte ik een paar maanden als barman in het illustere Café Noir, waarna ik directeur bij Prisma Presse (onderdeel van Bertelsmann) werd. Daar werkte ik zo’n drie jaar aan het online brengen van een groot aantal publiekstijdschriften. Vervolgens vertrok ik naar Hollywood waar ik de regisseursopleiding aan de New York Film Academy voltooide. Nog een paar jaar later studeerde ik cum laude af in Kunstgeschiedenis en Archeologie aan de Sorbonne in Parijs. Sinds 2005 ben ik journalist.
Ik versla vooral, maar zeker niet uitsluitend, de Europese ontwikkelingen, maar volg ook de Franse en Nederlandse actualiteiten nauwgezet. Als voorstander van verregaande Europese integratie, was ik bestuurslid en oprichter van Européens sans frontières, bestuurslid van Europresse en lid van de Association des Journalistes européens. In 2012 ontving ik in Parijs de Prix de l’initiative européenne. Een jaar later werd ik in Nederland gekozen tot ‘Euronederlander van het jaar‘.“
(Advertentie)
Ja Pieter, da’s andere koek om tegenover je te hebben dan een wat dommige oorlogshitser als Derkie Boswijk van het CDA, die bij datzelfde ‘Bar Laat’ driftig zat te knikken bij het ‘brandweerauto-verhaal’ dat De Vries van papier zat voor te lezen en die zelf met het weinig originele ‘boekhouder’ kwam om jou te omschrijven.
Al had ik bij het lezen van de palmares van Stefan de Vries wel de hele tijd dat liedje van Peter Blanker in mijn hoofd.
Over hoe moeilijk het is om bescheiden te blijven.
Én de uitspraak die mevrouw Dijkgraaf altijd gebruikt als de arrogantie er bij iemand vanaf druipt: “Stuk stront, wie heeft jou gescheten?”
Hou die voortaan maar in je achterhoofd als je voor je principes staat en je wordt aangevallen door een loopjongen van Brussel.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! Dan leer je figuren als Stefan de Vries beter kennen.
