Ik hoor eigenlijk maar één zakelijk argument waarom Dick Schoof zijn middelvinger naar de Tweede Kamer moet opsteken en toch gewoon bij het kruisje moet tekenen voor Von der Leyens ‘eurobonds’.

Dat is dat Nederland anders niet meer met de grote jongens mag meepraten over belangrijke besluiten.

We moeten zwichten voor chantage.

Zoals we al jaren doen.

Nederland als het braafste jongetje van de klas, keer op keer buigend voor de machtswellustelingen in Brussel.

Als je ziet wat dat inleveren van onze soevereiniteit van Nederland heeft gemaakt, durf ik het experiment waarbij ‘we’ juist níet aan tafel zitten wel aan.