Beste Willem,
Je kersttoespraak telde dit jaar 746 woorden.
Het gebruikelijke werk over vrede, begrip en verbinding.
Maar dit jaar heb je jezelf overtroffen.
Om te zien wat je éigenlijk deed, moeten we er twee alinea’s uitlichten.
De eerste: “In Amsterdam vertelden leerlingen van de Joodse school Maimonides hoe het is om les te krijgen op een plek die met hekken is beveiligd. Hoe ze zich op straat en in de tram maar liever gedeisd houden. Jezelf zijn en gewoon vreedzaam laten zien wie je bent. Het zou voor iedereen vanzelfsprekend moeten zijn in Nederland. Maar dat is het niet.”
De tweede: “In Vlaardingen spraken mijn vrouw en ik met een groep Palestijnse Nederlanders. Zestig jaar geleden kwamen de eersten van hen naar ons land om te werken in een margarinefabriek. Zij bouwden hier hun leven op, samen met hun kinderen en kleinkinderen. Ze vertelden ons over hun angst om het lot van familieleden in hun land van herkomst. Over hun onmacht en wanhoop.”
(Advertentie)
Wat staat er nou precies in die eerste alinea?
Nou, dat Joden in Nederland beveiligd moeten worden en niet kunnen laten zien dat ze Jood zijn.
En wat staat er nou precies in die tweede alinea?
Nou, dat Palestijnse Nederlanders (overwegend moslims, JD.) in Nederland niet beveiligd hoeven te worden en veilig kunnen laten zien dat ze moslim zijn.
Zonder het direct te benoemen, maak jij daar in twee alinea’s duidelijk wat Joden al lang wisten, maar wat ook niet-Joden die hun oogkleppen afzetten sinds de pogrom van Hamas op 7 oktober 2023 éindelijk ook een beetje gaan zien.
Dat Nederland geen veilig land is voor Joden.
Nu niet.
Wel played, ouwe!
Ik wens je een prettig vervolg van je laatste vakantietrip van 2024.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Dan ziet ze niet dat je niet luistert.
