Meneer Smeets,
Ik had vroeger op de middelbare school een gehandicapt meisje in de klas.
Zij leed aan een progressieve spierziekte waarvan bekend was dat je er niet oud mee kon worden.
Desondanks was ze met afstand het vrolijkste kind in de klas.
Haar ultieme doel: voor ze zou sterven haar diploma halen.
Dat lukte, tot vreugde van iedereen in haar omgeving.
Niet lang daarna overleed ze.
Dat meisje heette Sylvana.
(Advertentie)
Eergisteren was het Wereld Gehandicapten Dag.
Ik meldde op Twitter dat ik even stilstond bij Sylvana.
En wat schreef u gisteren op datzelfde Twitter over mij bij een retweet van mijn bericht?
“Je kunt toch alleen maar meelij hebben met dit mislukte klompje vetcellen?”
‘Mislukt klompje vetcellen’.
Wow.
Dat is nogal wat, slanke den.
Ik weet zeker dat een aangifte wegens belediging door een beroemde advocaat met tienduizenden volgers op social media zonder meer tot een veroordeling zou leiden (als politie, Openbaar Ministerie en rechtbank althans niet met twee maten meten).
Of u óók nat zou gaan wegens opruiing of het aanzetten tot haat omdat zich in uw kielzog allerlei agressieve internettrollen meldden, weet ik niet.
Ik ga dat trouwens ook nooit te weten komen.
(Advertentie)
Ten eerste omdat ik het politieapparaat, het Openbaar Ministerie en de rechtbanken niet met extra werk wil belasten omdat een of andere kneus mij beledigt. Laat ze echte boeven gaan vangen.
Ten tweede omdat ik mijn geld al verdien met het schrijven en uitgeven van bestsellers, het maken van podcasts voor een groeiende groep abonnees en verder hier en daar nog wat donaties ontvang voor mijn blijkbaar door velen gewaardeerde hobby-weblog.
Dus ik hoef het binnenhalen van schadevergoedingen niet als business-model te gebruiken onder het verzinsel van ‘bescherming van mijn goede naam en eer’ en ‘inkomstenderving’.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje! We moeten de verzameling op uw nachtkastje toch een keer compleet maken.
