Beste Femke,
We kunnen er natuurlijk lacherig over doen.
Er is dus een burgemeester van een grote stad die twee maanden (!) met vakantie was omdat ze volgend jaar een volle agenda verwacht te hebben.
Die komt uitgerust terug op haar werk.
Die krijgt op één van haar eerste werkdagen na de vakantie een beetje weerstand, omdat het faciliteren van Jodenhaat in haar stad vanwege de geschiedenis nou eenmaal een tikkie gevoelig ligt.
Die ontkent vervolgens op nationale televisie tot drie keer toe dat een herdenkingsbijeenkomst voor de Joodse slachtoffers werd verstoord door fans van de barbaren die een jaar eerder de grootste slachting op Joden sinds de Tweede Wereldoorlog hadden uitgevoerd.
En die gebruikt dan het burgemeesterlijke Instagram-account op nota bene de heiligste dag van het Joodse jaar, Jom Kipoer, om te vertellen hoe zíj zich voelt.
Dat ziet er dan zo uit:
Klassieker wordt de ’how can I make this about me’ deze eeuw niet meer.
En daar zóu je dus om kunnen lachen.
Ware het niet dat andermaal blijkt dat Amsterdam zit opgescheept met een narcistische burgemeester die nog altijd geen greintje besef heeft van het feit dat Joden hun leven niet meer zeker zijn in haar stad.
En daar mag je niet om lachen, daar moet je om huilen.
Groet,
JanD
PS. Cadeautje. Een klassieker voor mensen zoals jij.
