Meneer De Jonge,

We gaan terug naar zaterdag 5 februari 1977.

‘Living Next Door To Alice’ van Smokie was die middag ten koste van Boney M’s ‘Sunny’ opgeklommen naar de eerste plaats van de Top 40.

Het NOS Journaal, gepresenteerd door Fred Emmer, opende met het nieuws dat de massale stakingsacties in de zuivelindustrie die de maandag erop van start zouden gaan, van de baan waren.

Het waren de nadagen van het kabinet-Den Uyl.

En een saaie windstille dag, waarop de thermometer niet boven de 10 graden uitkwam en de zon maar een uurtje scheen.

(Advertentie)

In Zeeland had Rien de Jonge, de predikant van de Hervormde Gemeente in Bruinisse, na het avondeten zijn preek voor de zondagdienst van 6 februari nog een keer doorgelezen en hier en daar wat aangepast.

Hij was érg tevreden over het resultaat en verheugde zich op een vrije zaterdagavond, met om vijf over half negen op Nederland 1 (met de gordijnen dicht!) zijn guilty pleasure, ‘André van Duins Lachcaroussel’.

Onderweg naar zíjn stoel (zo was dat in die tijd) passeerde hij zijn vrouw Teunie, die in de keuken bijna klaar was met de afwas.

Rien keek naar het silhouet van zijn vrouw en was érg tevreden dat hij haar toch maar mooi voor de poorten van de hel (in de persoon van de weinig godvrezende, maar immer grijpgrage buurtgenoot Krijn de Kraker) had weten weg te slepen, zodat haar een leven in zonde bespaard was gebleven.

(Advertentie)

Rien stopte achter Teunie, legde zijn handen op haar heupen, ging met zijn hoofd naar haar rechteroor en zei: “Vrouw, weet je welke dag het vandaag is?”

Teunie kende het ritueel.

Ze had het wegens ziekte een paar weken af weten te houden.

Maar ze was inmiddels aardig hersteld van een stevige voedselvergiftiging, waarbij ze drie weken lang geen eten binnen had kunnen houden.

“Rien”, zei ze. “Ik ken mijn plichten. Maar ik ben echt nog slap en heb bijna een maand lang alles eruit gegooid wat erin ging. Inclusief de pil. Dus je zult, zoals men dat zo mooi zegt, vandaag voor het zingen de kerk uit moeten.”

Drie borrels later belandden Teunie en Rien in de echtelijke sponde.

En de rest is geschiedenis.

(Advertentie)

Op maandag 26 september 1977 werd, te Bruinisse, Hugo Mattheüs de Jonge geboren.

Toen haar beste vriendin jaren later eens aan Teunie vroeg of ze echt al op haar 25ste ouder uit wie een kind geboren was had willen worden, schakelde Teunie over op de fluisterstand.

Weet u wat ze zei?

“Een onnodige fout”.

En met die onnodige fout zitten wíj dus al ruim zes jaar opgescheept.

Rien wordt bedankt!

Groet,

JanD

PS. Cadeautje! U snapt wel waarom.