Tijdens Kerstmis denk ik minstens zoveel aan de mensen die er niet meer zijn, als aan de mensen die er wel zijn.
Dat heb ik van mijn moeder. Die kon op haar altijd overvolle verjaardag precies die ene achternicht noemen die er wegens vakantie in het buitenland níet bij was.
Bij mij is het meer uit melancholie.
Denken aan de doden, is denken aan je eigen sterfelijkheid.
Ik word over twee maanden voor het eerst opa.
Lijkt me geweldig.
Maar ergens in mijn achterhoofd denk ik óók: welke hoogtepunten van die kleine maak ik later allemaal níet meer mee?
Zonde!
‘Briefje van Jan’ en ’99 woorden’ zijn dagelijks gratis te lezen. Wil je doneren? Dat kan via Backme of Bunq. Kopen via mijn Amazon-link waardeer ik ook!
